Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2021 roku do Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim wpłynął pozew K. B. przeciwko pozwanemu (...) Towarzystwo (...) Spółce Akcyjnej w W. o zasądzenie kwoty 12.132 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie licznymi od dnia 20 sierpnia 2020 roku do dnia zapłaty, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu pozwu.

W dniu 17 marca 2021 roku Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim wydał w sprawie I Nc (...) nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu.

Od nakazu tego pozwany złożył sprzeciw, w którym wniósł o oddalenie powództwa z przyczyn podanych w uzasadnieniu pisma procesowego.

Sąd Rejonowy ustalił następujące stan faktyczny.

W dniu (...) 2020 roku doszło do szkody komunikacyjnej w pojeździe stanowiącym własność N. K.. Uszkodzeniu uległ samochód marki M. (...) w wersji autolawety. W dniu powstania szkody i wynajmu pojazdu zastępczego poszkodowana zawarła z powódką umowę cesji wierzytelności wynikającej z umowy najmu pojazdu zastępczego

Sprawca szkody zawarł z pozwanym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Poszkodowana wynajęła od powódki pojazd zastępczy będący również autolawetą w dniu (...) 2020 roku. Pojazd ten był najmowany do dnia 5 sierpnia 2020 roku.

Pozwany dopiero w dniu 23 lipca 2020 roku zatwierdził dopłatę do kosztów naprawy i przekazał wpłatę do realizacji.

W tym też dniu powódka wysłała do pozwanego pismo z prośbą o zwrot kosztów pojazdu zastępczego w wysokości 20.664 zł wraz z uzasadnieniem. Kwota ta obejmowała najem pojazdu zastępczego przez okres 56 dni za kwotę 300 zł netto dziennie plus 23% podatku VAT.

Pozwany w dniu 18 sierpnia 2020 roku uznał roszczenie do kwoty 6.600 zł netto oraz uznał za zasadny czas najmu pojazdu w ilości 22 dni.

Zasadny czas najmu pojazdu zastępczego wynosi 51 dni.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów w postaci dokumentów: umowy przelewu wierzytelności z dnia (...) 2020 roku (k. 17), faktury VAT nr (...) (k. 18), zgłoszenia szkody z dnia 5 sierpnia 2020 roku (k. 19 – 21), umowy najmu pojazdu zastępczego (k. 22), oświadczenia (k. 25), pisma pozwanego z dnia 18 sierpnia 2020 roku (k. 32 - 33), akt szkody Rs- (...) (k. 96), zeznań świadków: T. B. (k. 138v.), N. O. (k. 139), E. O. (k. 156v.), opinii biegłego z zakresu motoryzacji, mechaniki pojazdów i urządzeń Ł. A. (k. 162 – 163v., 182 – 182v.).

Powyższy stan faktyczny jest bezsporny i został ustalony na podstawie wyżej powołanych dowodów, które Sąd obdarzył wiarą.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo powódki K. B. jest zasadne w przeważającej części.

Legitymacja czynna i bierna stron nie budzi wątpliwości.

Powódka dochodził świadczenia ubezpieczeniowego wynikającego z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartej przez stronę pozwaną ze sprawcą kolizji drogowej.

Zgodnie z art. 822 § 1 kc w wyniku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia.

Strona pozwana nie kwestionowała zasady swojej odpowiedzialności za poniesioną przez N. K. szkodę.

Okolicznością sporną pomiędzy stronami było jedynie to, w jakim zakresie strona pozwana odpowiada za szkodę polegającą na konieczności poniesienia przez poszkodowanego kosztów najmu pojazdu zastępczego.

Zgodnie z art. 361 § 1 kc zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Z art. 361 § 2 kc wynika natomiast, że naprawienie szkody obejmuje zarówno straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Powołane przepisy nakazują przestrzeganie zasady pełnego odszkodowania w granicach adekwatnego związku przyczynowego. Odszkodowanie ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzającego szkodę, istniejący od chwili wyrządzenia szkody do czasu, gdy zobowiązany wypłaci poszkodowanemu sumę pieniężną odpowiadającą szkodzie ustalonej w sposób przewidziany prawem.

Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 354§2 kc wierzyciel jest zobowiązany do współdziałania z dłużnikiem przy wykonywaniu zobowiązania.

Pozwany nie kwestionował kwoty najmu pojazdu zastępczego za dzień najmu, a przedmiotem sporu był okres najmu pojazdu oraz płatności podatku VAT. Pozwany podnosił, iż koniec czasu najmu pojazdu zastępczego winien kończyć się po upływie 22 dni od dnia szkody. Te twierdzenia nie odnoszą się do okoliczności sprawy. Okres, za który pozwany zgodził się ponosić odpowiedzialność obejmował okres od (...) do 1 lipca 2020 roku. Tymczasem ostateczna wysokość odszkodowania została ustalona przez pozwanego w dniu 23 lipca 2020 roku. Także czas naprawy uszkodzonego pojazdu uzasadnia przyjęcie zasadnego okresu najmu pojazdu zastępczego na okres 51 dni, zgodnie z opinią biegłego z zakresu motoryzacji Ł. A..

Sąd uwzględnił żądanie zwrotu połowy kwoty podatku VAT, albowiem poszkodowana odliczała taką część podatku co zostało uwzględnione przez pozwanego przy wypłacie odszkodowania za zniszczony pojazd i za koszty jego holowania.

Łączny koszt najmu pojazdu zastępczego przez poszkodowaną wynosi 17.059,50 zł ((300 zł/dzień x 11,5% VAT) x 51 dni). Uwzględniając kwotę wypłaconą przez pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego czyli kwotę 6.600 zł do zapłaty pozostała kwota 10.459,50 zł i taką kwotę Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki.

Zgodnie z art. 14 ust 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t. jedn. Dz. U. z 2025r., poz. 367 z późn. zm.) zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie.

Pozwana zgłosiła szkodę z tytułu odszkodowania za koszty najmu pojazdu zastępczego w dniu 5 sierpnia 2020 roku.

Od powyższej kwoty Sąd zasadził odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od dnia następnego od dnia wymagalności – 4 września 2020 roku, czyli od dnia 5 września 2020 roku.

Rozstrzygając o kosztach procesu Sąd w oparciu o przepis art. 100 kpc stosunkowo rozdzielił koszty.

Powódka K. B. poniosła koszty w łącznej kwocie 4.540,24 zł na które składają się opłata od pozwu w wysokości 750 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, koszty wydania opinii w wysokości 173,24 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3.600 zł ustalone na podstawie §2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (t. jedn. Dz. U. z 2023 roku, poz. 1964 z późn. zm.).

Pozwany (...) Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna w W. poniósł koszty procesu w łącznej wysokości 4.200 zł, na które składają się koszt opinii biegłego w wysokości 600 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3.600 zł ustalone na podstawie §2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. jedn. Dz. U. z 2023 roku, poz. 1935).

Strona powodowa dochodziła zasądzenia łącznie kwoty 12.132 zł, zaś uzyskała kwotę 10.459,50 zł. Wygrała zatem proces w 86%.

Łączna wysokość poniesionych przez strony kosztów procesu wynosi 8.740,24 zł, zaś 86% tej kwoty to 7.516,60 zł. Ponieważ koszty poniesione przez pozwanego są mniejsze od kosztów procesu, które winien zapłacić, Sąd zasądził od pozwanego (...) Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz powódki K. B. kwotę 3.316,60 zł tytułem zwrotów kosztów procesu.

Od kwoty tej Sąd zgodnie z przepisem art. 98 § 11 kpc zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sąd nakazał zwrócić powódce K. B. ze Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim) kwotę 426,76 zł (czterysta dwadzieścia sześć złotych i siedemdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu niewykorzystanej zaliczki zapisanej pod pozycją 5700 2042 6510.

Z przytoczonych wyżej względów i z mocy powołanych przepisów Sąd orzekł jak w wyroku.